بزرگداشت شاهنامه فردوسی
--سخنران بعدی آقای مهندس مظفر احمدی بود که در باره حماسه ملی وچرائی سرودن شاهنامه سخن گفت:
" بحث درباره حماسه ملی بسیار گسترده است.حماسه ملی هنریست اکتسابی و محتوائی عمیقا سیاسی فرهنگی دارد که هنگام
آسیب دیدن روح ملی پدیدار می شود که به شکل گیری مجدد ارگانیسم واحدی به نام جامعه ملی بیانجامد.
"هیچ قومی شکست نمی خورد مگر اینکه از قبل دچار تباهی درون وروح شده باشد.ایران پایان عصر ساسانی به قضاوت تاریخ
دچار این تباهی شده بود:سیاست های دینی ،فرهنگی ،اجتماعی موبد موبدان کرتیر.که باعث شد آن تسامح وتساهل ساسانیان
جایش را به جزم اندیشی بدهد..عدم استقرار نهاد پادشاهی آن دوران با کمترین ضربه ای موجب شکست ایرانیان شد.وقتی
کنش قومی به بیهودگی سیاسی برسد وقتی قومی دچار عدم درک تاریخ شود ،انسانها فاقد خاطره تاریخی می شوند .هانری
کربن می گوید:اگر بشر از ژرفای تاریخش چشم پوشی کند این به مانند انسانیست که حافظه خود را از دست داده است.این همان
سردر گمی فکری است که جامعه دچارش می گردد.اندیش مندان قرون اولیه بعد از اسلام به فکر چاره اندیشی بودند وسنت
خداینامه نویسی شکل می گیرد.
هیچ فاتحی بعد از تسلط نمیتواند با شمشیر وقدرت برهنه برقومی تسلط وحکمرانی کند.حماسه از اینروست که قومی اصل
پیروزی قوم فاتح ومرگ روح خودش را قبول ندارد ودست به مقاومت می زند.قومی که پشت سرش بزرگی گذشته را دارد
سعی داره آنرا زنده کنه وآنرا به نسلی که فراموش کرده یادآوری کنه .
همه عمر بر ندارم سر ازین خمار مستی